وقتي مجبور به جراحي هستيد، ممكن است نگراني هاي زيادي داشته باشيد. يك نگراني رايج تحت بيهوشي قرار گرفتن است. آيا كاملا حواس خود را از دست مي دهيد؟ بعد از آن چه احساسي داريد؟ آيا اين كار ايمن است؟

در هر روز افراد بسياري تحت بيهوشي عمومي قرار مي گيرند. اين كار به وسيله تركيبي از داروها انجام ميشود كه عمل را هم براي بيماران و هم پزشكان قابل تحمل تر مي كند. بيهوشي عمومي درد را تعديل كرده، حواس شما را خاموش كرده و مانع از حركت كردن شما در طول جراحي ميشود.

تا قبل از بيهوشي عمومي، بهترين ايده براي از بين بردن درد در طول جراحي گاز زدن بر يك تكه چوب يا نوشيدن ويسكي بود. از 150 سال قبل يعني زماني كه يك دندان پزشك در ماسوچوست علنا اعلام كرد كه داروي بيهوشي اتر مي تواند مانع از درد در طول جراحي شود همه چيز به سرعت پيشرفت كرد. فقط از چند ماه بعد، بيهوشي در استراليا، اروپا و سپس در سراسر جهان مورد استفاده قرار گرفت.

بيهوشي عمومي پزشكي را عملا يك شبه متحول كرد. شيوه هاي نجات بخش زندگي مثل جراحي قلب باز، جراحي مغز يا پيوند اعضاء بدون بيهوشي عمومي غير ممكن بود.

بيهوشي عمومي بر كل بدن شما تاثير مي گذارد اما ديگر انواع بي حسي فقط بر روي يك نقطه خاص اثر مي كند. بي حسي موضعي مثل تزريق نواسين توسط دندان پزشك فقط براي مدت زمان كوتاهي قسمت كوچكي از بدن شما را بي حس مي كند. بي حسي منطقه اي، ناحيه بزرگتري را براي چند ساعت بي حس مي كند مثلا كلا قسمت كمر به پايين را. اغلب افراد در طول بي حسي موضعي يا منطقه اي بيدار هستند. اما براي جراحي هاي ماژور و زماني كه ناآگاه بودن شما در طول عمل اهميت دارد از بي هوشي عمومي استفاده ميشود.

بيهوشي عمومي سه مرحله اصلي دارد: بيهوش شدن (القاء)، بيهوش ماندن (حفظ) و بهبود (بازگشت). دانشمندان در تلاشند ايمني و تاثيرگذاري هر سه مرحله را افزايش دهند.

داروهايي كه به شما كمك مي كنند بيهوش شويد ممكن است استنشاقي باشند مثل گازها يا مستقيما به جريان خون شما وارد شود. اغلب اين داروها خيلي سريع عمل مي كنند و خيلي سريع هم از سيستم خون شما خارج ميشوند بنابراين ممكن است لازم باشد در طول جراحي بيهوشي چند بار تكرار شود. متخصصين بيهوشي مجرب يا پرستاران بي هوشي دوز مناسب دارو را به شما داده و مرتبا علائم حياتي شما مثل ضربان قلب، دماي بدن، فشار خون و تنفس را تحت كنترل دارند.

وقتي بيماران تحت بيهوشي قرار مي گيرند ضعفهايي را تجربه مي كنند. اول ناتواني در به ياد آوردن چيزها است. بيمار ممكن است بتواند كلماتي را كه گفته ميشود در حال بيهوشي تكرار كند اما وقتي به هوش آمد چيزي به خاطر نخواهد داشت.

دوم، بيمار توانايي پاسخ دادن را از دست ميدهد. آنها نمي توانند انگشتان شما را فشار دهند يا وقتي از آنها سوال ميشود نام خود را بگويند. تا اينكه بالاخره به آرامش عميق فرو مي روند.

اگرچه پزشكان مي گويند كه شما در طول جراحي به خواب عميقي مي رويد اما تحقيقات نشان مي دهد كه بيهوشي اصلا شبيه به خواب نيست. چون حتي در عميق ترين مرحله خواب هم يك ضربه مي تواند شما را بيدار كند. اما در بي هوشي عمومي اين گونه نيست. بي هوشي عمومي بيشتر شبيه به كما مي رسد يك كماي قابل برگشت. شما آگاهي و توانايي احساس كردن درد، حافظه و حركت كردن را از دست مي دهيد.

وقتي به بيهوشي رفتيد متخصصين از داروها و مانيتورهايي براي بيهوش نگه داشتن شما استفاده مي كنند. در برخي موارد نادر ممكن است مشكلي پيش آيد. از هر 1000 تا 2000 جراحي يك بيمار ممكن است در طول جراحي در زماني كه هنوز بايد بيهوش باشد هوشياري خود را بدست آورد. آنها ممكن است صداي صحبت كردن پزشك را بشنوند و بعد از جراحي آن را به خاطر آورند. بدتر اين كه ممكن است درد را احساس كرده ولي نتوانند حركت كرده يا به پزشك بگويند.

اين يك مشكل اساسي است اگرچه به ندرت اتفاق مي افتد. هوشياري در طي بيهوشي مي تواند به اختلال استرس پس از ضايعه منجر شود كه يك اختلال اضطراب جدي است كه پس از يك مشكل سخت ممكن است ايجاد شود.


دانشمندان شيوه هايي را ابداع كرده اند كه هوشياري در حين بيهوشي را شناسايي و مانع از آن شوند. تحقيقات كوچكي نشان مي داد كه بررسي مانيتور متصل به مغز مي تواند موثر باشد. اما در سال 2008 گروهي از دانشمندان يك تحقيق بزرگ را ارئه دادند كه در آن تكنيكهاي مختلف با هم مقايسه شده بودند. در اين تحقيق كنترل مغز در مقايسه با كنترلهاي استاندارد مزيتي در پيشگيري از هوشياري پس از بيهوشي نشان نداد.

اعتياد به الكل يا مواد مخدر خطر هوشياري پس از بيهشي را افزايش مي دهد اما پزشكان باز هم نمي توانند پيش بيني كنند كه چه كسي در معرض خطر است. يك تيم تحقيقاتي در حيوانات ژني را يافتند كه امكان ايجاد حافظه تحت بيهوشي را مي داد. در تحقيقات بعدي بررسي خواهد شد كه آيا اين ژن در هوشياري در حين بيهوشي در انسانها نيز نقشي دارد يا خير.

در تحقيقات ديگري ژنهايي بررسي ميشوند كه مي توانند بر نحوه متابوليسم يا پردازش داروهاي بيهوشي در بدن تاثير بگذارند. تفاوتهاي ژنتيكي مي تواند بر دوز مناسب يا انتخاب داروها براي هر بيمار تاثير بگذارد.

محققان دريافتند كه بررسي مگس ميوه مي تواند سرنخ هايي در مورد نحوه تاثير گذاري ژنها بر بيهوشي بدست دهد. وقتي برخي اجزاي تكراري كه انواع كپي شده ناميده ميشوند از ژنوم مگس جدا ميشوند بر واكنش حشره به داروهاي بيهوشي تاثير مي گذارد. مشخص شده است كه اين  انواع كپي شده ژن ها بر واكنش انسانها به ديگر داروها  نيز تاثير مي گذارد. همان طور كه دانمشندان قبلا نيز متوجه شده بودند انتظار ميرود غربالگري ژنتيكي در كلينيكها رواج بيشتري يابد.

بعد از جراحي وقتي تاثير بيهوشي از بين مي رود ممكن است تا حدي احساس درد و ناراحتي داشته باشيد. اين كه چقدر طول مي كشد تا به حالت اوليه باز گرديد به داروهايي كه به شما داده اند و فاكتورهاي ديگري مثل سن شما بستگي خواهد داشت. تا حدود 40 درصد بيماران پير و يك سوم كودكان تا چند روز بعد از بيهوشي مشكلات در تفكر و گيجي را دارند.

در حال حاضر بهترين درمان اين عوارض جانبي گذشت زمان است. محققان به دنبال يافتن داروهايي براي كمك به بيماران براي بازگشت سريعتر به حالت اوليه پس از بيهوشي عمومي هستند.

بيهوشي عموما براي اغلب بيماران كاملا ايمن تلقي ميشود. بيهوشي ها امروزه در رابطه با چيزهايي كه نگران كننده بودند مثل فوت ناگهاني يا پايين افتادن بيش از اندازه فشار خون نسبت به چند سال قبل بسيار ايمن تر شده اند. بر اساس برخي برآوردها، نرخ مرگ و مير از بيهوشي عمومي حدودا 1 نفر از هر 250 هزار بيمار است. عوارض جانبي در حال كمتر شدن است و معمولا به حدي كه سابقا نگران كننده بودند نيستند.

به خاطر ترس از بيهوشي عمل خود را به تاخير نياندازيد. اگر نگراني داريد با پزشك خود مشورت كنيد. صحبت كردن با كساني كه قبلا بيهوشي داشته اند مي تواند به شما كمك كند. در مورد نوعي بيهوشي كه قرار است داشته باشيد سوال كنيد. در مورد عوارض جانبي و خطرهاي آن نيز همين طور. هر چه بيشتر بدانيد نگراني تان در اين باره كمتر خواهد شد.

انتخابهاي آگاهانه

زماني كه تحت بيهوشي قرار مي گيريد:

بيهوشي عمومي 5 تاثير اساسي بر بدن شما دارد.  محققان به دنبال ايجاد داروهايي هستند كه هر يك از اين ويژگي ها را مورد هدف قرار دهند:

عدم هشياري: سبب ميشود آگاهي از اطراف خود نداشته باشيد.

بي حسي: مانع از احساس درد در شما ميشود.

فراموشي: مانع از ايجاد حافظه ميشود.

فقدان حركت: ماهيچه هاي شما را شل كرده و شما را در طول عمل بي حركت نگه مي دارد.

ثبات عملكردهاي بدن: ضربان قلب، فشار خون، دما، تنفس و عملكرد كليه را ثتثبيت مي كند.