مطالعات نشان داده اند كه جبران كمبود خواب در تعطيلات نمي تواند تاثيرات مضر بي خوابي را بر متابوليسم بدن جبران نمايد. جبران بي خوابي نمي تواند مضرات حاصل از بي خوابي را از بين ببرد. در واقع اصطلاحا احياي خواب حتي مي تواند اوضاع را بدتر نمايد.

از هر سه بزرگسال يك نفر كمتر از هفت ساعات خواب شب دارد. در طول زمان، كمبود خواب مي تواند به تغييراتي در متابوليسم منجر گردد و ريسك چاقي و ديابت افزايش مي يابد.

برخي از افراد سعي مي كنند كمبود خواب خود را با خوابيدن بيشتر در روزهاي تعطيل جبران نمايند. يك تيم تحقيقاتي اين راهكار را براي مدت دو هفته بر روي 36 مرد و زن بررسي كردند. بعد از سه شب خواب طبيعي، شركت كنندگان به سه گروه تقسيم شدند.

گروه اول نه ساعت خواب در هر شب داشتند. به گروه دوم اجازه داده شد فقط 5 ساعت بخوابند. گروه سوم حداكثر پنج ساعت خواب در شب براي مدت پنج روز داشتند اما بعد به آنها اجازه داده شد براي مدت دو روز هر چقدر مايل هستند بخوابند. بنابراين در اين دو روز كمبود خواب خود را جبران مي كردند.

كساني كه فقط اجازه داشتند 5 ساعت در روز بخوابند در طول تحقيق 3 پوند وزن اضافه كردند. آنها همچنين 13 درصد افزايش در يك اندازه گيري كليدي كه حساسيت به انسولين ناميده ميشود داشتند. حساسيت به انسولين به توانايي بدن در استفاده درست از انسولين و كنترل سطح قند خون گفته ميشود.

آنهايي كه خواب جبراني داشتند نيز 3 پوند افزايش وزن ولي 27 درصد افزايش در حساسيت به انسولين داشتند. ريتم طبيعي بدن آنها نيز مختل شده بود. بعد از دو روز جبران خواب، احتمال اينكه در طول شب از خواب بپرند در آنها بيشتر شده بود.

خواب جبراني به نظر نمي رسد راهكار موثري براي جبران اختلالات القا شده از بيخوابي در متابوليسم باشد.