این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

وقتی فردی متولد می شود، به طور طبیعی در بدن وی ایمنی ذاتی وجود دارد. التهاب بخشی از پاسخ ایمنی بدن است. علائم التهاب بسته به حاد یا مزمن بودن، متفاوت می باشد.

اثرات التهاب حاد را با اختصار PRISH می توان خلاصه کرد. این اثرات عبارتند از:

  • درد: در ناحیه التهاب، حین یا پس از تحریک درد احساس می شود.
  • قرمزی: تمرکز مویرگ ها در منطقه آسیب دیده با خون بیشتر سبب بروز قرمزی می گردد.
  • عدم تحرک: در ناحیه التهاب ممکن است از دست رفتن عملکردی صورت گیرد.
  • تورم: این عامل ناشی از ایجاد مایع است.
  • گرما: وجود خون بیشتر در قسمت آسیب دیده می رسد، باعث می شود تا گرما حس شود.

بر خلاف التهاب حاد، التهاب مزمن می تواند اثرات طولانی مدت در کل بدن داشته باشد. التهاب مزمن نیز پایدار نامیده می شود. متاسفانه التهاب سیستمیک به پیشرفت بیماری کمک می کند.

التهاب پوستی (درماتیت)

درماتیت یک بیماری شایع است که مسری نیست، اما می تواند آزاردهنده باشد. ترکیبی از مراقبت های بهداشتی و داروها می تواند به شما کمک کند تا درماتیت را درمان کنید. التهاب پوستی به اشکال گوناگونی بروز می‌نماید. عموماً درماتیت با التهاب، قرمزی و خارش پوست همراه است. انواع درماتیت ممکن است با هم متفاوت باشند و هر کدام در قسمت های مختلف بدن رخ دهد. التهاب پوست را می توان حاد یا مزمن توصیف کرد.

شایع ترین انواع درماتیت عبارتند از:

  • درماتیت آتوپیک (اگزما): درماتیت آتوپیک به طور معمول در دوران کودکی شروع می شود، معمولا در شش ماه اول زندگی یک کودک روی می دهد. این نوع از التهاب پوستی، یک نوع اگزما است که مزمن و التهابی است. علت دقیق آتوپیک ناشناخته است، اما معمولا زمانی اتفاق می افتد که سیستم ایمنی در پاسخ به آلرژن و یا تحریک کننده در داخل یا خارج از بدن به واکنش نشان دهد.

 برخی از علائم شایع درماتیت آتوپیک:

  • خشکی پوست
  • قرمزی
  • خارش
  • ترک پشت گوش
  • بثورات در گونه ها، بازوها و پاها
  • زخم های باز

 

 

  • درماتیت تماسی: این بثورات در نواحی از بدن رخ می دهد که در تماس با مواد هستند یا پوست در آن محل تحریک شده است. رایج ترین عوامل تحریک کننده عبارتند از: حلالها، مواد شیمیایی صنعتی، پاک کننده ها، رنگ ها، سفید کننده، محصولات مراقبت از پوست غیراستاندارد، برخی از صابون ها و عطرها، آلرژن ها. علائم درماتیت تماسی شامل قرمزی، تورم و پوسته پوسته شدن می باشد.
  • درماتیت سبورئیک: علت دقیق این نوع از درماتیت ناشناخته است، هر چند عوامل وراثتی و هورمون ها نقش مهمی ایفا می کنند. این بیماری باعث ایجاد لکه های پوستی، قرمزی و در ناحیه سر سبب ایجاد شوره سر می شود. درماتیت سبوره اغلب روی پوست سر ظاهر می شود. علاوه بر پوست سر، در سایر مناطق چرب بدن مانند صورت، سینه، پشت، بازو و... می توان شاهد درماتیت سبورئیک بود. افرادی که در هر سنی می توانند به این نوع از التهاب پوستی مبتلا شوند از جمله نوزادان. میزان شیوع این بیماری در مردان کمی بیشتر از زنان می باشد.

برخی از عوامل می تواند خطر ابتلا به انواع مختلف درماتیت را افزایش دهد. مانند:
- سن: درماتیت ممکن است در هر سنی رخ دهد، اما درماتیت آتوپیک (اگزما) معمولا در دوران کودکی شروع می شود.
- آلرژی: افرادی که سابقه ی خانوادگی اگزما، آلرژی، تب یونجه یا آسم دارند، احتمال ابتلا به درماتیت آتوپیک در آنها بالاتر از سایرین است.
- شغل: در مشاغلی که با فلزات خاص یا مواد پاک کننده تماس دارند، احتمال ابتلا به درماتیت تماسی بالاست.
- وضعیت سلامتی: باشید اگر فرد از برخی نارسایی ها و بیماری ها مانند نارسایی قلب، بیماری پارکینسون و HIV رنج ببرد برای ابتلا به درماتیت سبورئیک مستعدتر از سایرین می باشد.

راه های پیشگیری:

  • پوست خشک می تواند، یکی از عوامل مستعدکننده ابتلا به درماتیت باشد.
  • مدت زمان حمام را کوتاه کنید و از آب داغ استفاده نکنید.
  • از پاک کننده ها ، صابون های ملایم و روغن های مخصوص استفاده کنید. توجه کنید برخی از صابون ها می توانند پوست شما را خشک تر کند. بنابراین در انتخاب محصولات بهداشتی دقت کنید.
  • همواره پوست خود را مرطوب نگه دارید و پس از حمام کردن، پوست خود را به آرامی و با حوله ای نرم خشک کنید.

چه وقت باید پزشک خود را ببینید:

اگر احساس درد در پوست خود دارید یا روند مراقبت پوستی فایده ای نداشته است و آثار التهاب زندگی روزمره شما را دچار اختلال کرده است.                                                     

خواندن 8 دفعه آخرین ویرایش در یکشنبه, 11 آذر 1397 14:45