دانش پژوهان دانشگاه آکسفورد اولین شبکیه مصنوعی بیوسنتتیک را ساختند.

دانش پژوهان دانشگاه آکسفورد اولین شبکیه مصنوعی بیوسنتتیک را ساختند.

 


تا بحال همه مطالعات مربوط به ساخت شبکیه مصنوعی با استفاده از مواد سخت بوده است. در پژوهشی جدید که توسط خانم Vanessa Restrepo-Schild در دانشگاه آکسفورد انجام شده است، برای اولین بار بصورت موفقیت آمیز از بافتهای بیولوژیک برای ساخت شبکیه مصنوعی در محیط آزمایشگاهی استفاده شد. این نتیجه می تواند انقلابی در صنعت ساخت ایمپلنتهای مصنوعی و راهی نو برای درمان بیماری های تخریب کننده چشم مانند رتینیت پیگمانتوزا باشد.
همانطور که دوربین برای عکسبرداری به پیکسل ها برای واکنش به نور وابسته است، بینایی هم نیازمند شبکیه است تا همان وظیفه پیکسل های دوربین را انجام دهد. شبکیه در قسمت خلفی چشم انسان قرار دارد که دارای سلول هایی است که پیام های بینایی را به پیام الکتریکی تبدیل می کنند که توسط سیستم عصبی به مغز می روند و در نهایت تصویری که مقابل چشم قرار دارد توسط فرد درک و دیده می شود.
پروتز شبکیه چشم ساخته شده توسط Restrepo-Schild و گروهش شامل هیدروژل ها (قطرات آب) و پروتئین های بیولوژیک غشای سلولی می باشد. این سلول ها نور را تشخیص داده و به هآن واکنش نشان می دهند، تا یک تصویر سیاه و سفید ایجاد کنند، درست مانند شبکیه طبیعی!
برخلاف شبکیه های مصنوعی موجود، شبکیه جدید ساخته شده توسط این پژوهشگران، از مواد طبیعی و قابل تجزیه زیستی ساخته شده است و هیچ گونه جسم خارجی یا ارگان زنده ای در آن وجود ندارد. بنابراین این ایمپلنت نسبت به نوع مکانیکال غیرتهاجمی تر بوده و قطعا واکنش بسیار کمتری از سوی بدن نسبت به آن وجود خواهد داشت.
چشم انسان بسیار حساس است، به همین دلیل تجسام خارجی مانند ایمپلنت های فلزی می تواند بسیار مخرب باشند و واکنش های التهابی را سبب شوند. اما ایمپلنتهای بیولوژیک با محیط چشم سازگارتر هستند.
خانم Restrepo-Schild گفت: بدن انسان همیشه برای من جالب بوده و همیشه می خواستم ثابت کنم که تکنولوژی روز می تواند بعنوان جایگزین عملکرد بافتهای بدن مورد استفاده قرار بگیرد، بدون اینکه واقعا از سلول های زنده استفاده شود.
شبکیه مصنوعی بیوسنتتیک، هنوز روی نمونه های آزمایشگاهی در حال تست می باشد.
قدم بعدی در این پروژه این است که شبکیه مصنوعی بتواند رنگهای مختلف را نیز تشخیص دهد.

منبع:
University of Oxford

ویراستار: هانیه گنجعلی