هر وعده غذایی باعث التهاب می شود

هر وعده غذایی باعث التهاب می شود

 هنگامی که غذا می خوریم، نه تنها مواد مغذی دریافت می کنیم- بلکه همچنین مقدار قابل توجهی باکتری هم مصرف می کنیم. بدن به طور همزمان با چالش توزیع قند مصرفی و مبارزه با این باکتری ها مواجه می شود. این امر باعث یک واکنش التهابی می شود که فعال شدن سیستم ایمنی بدن افراد سالم را به دنبال دارد و دارای اثر حفاظتی است. پزشکان برای اولین بار این مسئله را ثابت کرده اند. با این حال، در افرادی که اضافه وزن دارند، این واکنش التهابی به طرز چشمگیری با شکست مواجه می شود و می تواند منجر به ابتلا به دیابت شود

.

به خوبی می دانیم که دیابت نوع 2 (یا دیابت بزرگسالان) منجر به التهاب مزمن با طیف وسیعی از اثرات منفی می گردد. بنابراین پزشکان در تعدادی از مطالعات بالینی، با ممانعت از تولید بیش از حد یک ماده شامل در این فرایند، به نام اینترلوکین-1 بتا (IL-1beta) موفق به درمان دیابت شدند. در بیماران مبتلا به دیابت این ماده ارسال شده، التهاب مزمن را تحریک می کند و باعث می شود سلولهای بتای انسولین ساز، مرگ خاموشی داشته باشند.

فعال سازی سیستم ایمنی بدن

با این حال، اخیرا محققان گروه بیومدیکال در دانشگاه و دانشگاه-بیمارستان بازل در مجله Nature ایمونولوژی گزارش داده اند که این التهاب چندین جنبه مثبت هم دارد. در افراد سالم، واکنش های التهابی کوتاه مدت نقش مهمی در جذب قند و فعال شدن سیستم ایمنی بدن ایفا می کنند.

پروفسور مارک دونات، رئیس بخش غدد، دیابت و متابولیسم در بیمارستان دانشگاه بازل و تیم تحقیقاتی او در پژوهش خود اثبات کرده اند که تعداد ماکروفاژها (یک نوع سلول ایمنی) در اطراف روده در طول صرف غذا افزایش می یابد. این به اصطلاح "سلول لاشخور یا روبنده" ماده فرستاده IL-1beta را بسته به غلظت گلوکز در خون، در مقادیر مختلفی تولید می کند. این امر به نوبه خود، باعث تحریک تولید انسولین در سلولهای بتا در پانکراس می شود. پس از آن؛ انسولین باعث می شود که ماکروفاژها تولید IL-1betaرا افزایش دهند. انسولین و IL-1beta برای تنظیم سطح قند خون توام کار می کنند، به گونه ای که ماده فرستاده IL-1beta تضمین می کند که گلوکز سیستم ایمنی بدن تامین شود و در نتیجه فعال باقی بماند.

باکتری ها و مواد مغذی

به گفته محققان، این مکانیسم سوخت و ساز و سیستم ایمنی بدن به باکتری ها و مواد مغذی ای که در وعده های غذایی مصرف می شوند، بستگی دارد. با وجود مواد مغذی کافی، سیستم ایمنی بدن قادر است به شکل موثر، با باکتری های خارجی مبارزه کند. برعکس، هنگامی که کمبود مواد مغذی وجود داشته باشد، کالری های اندک باقی مانده باید برای اعمال حیاتی مهم، به قیمت صدمه زدن به واکنش ایمنی صرف شوند. شاید نتیجه این تحقیق بتواند توضیح دهد که چرا بیماری های عفونی بیشتر در زمان گرسنگی و قحطی رخ می دهند.